مقدمه ی منظومه ی آبی، خاکستری، سیاه

توبه من خندیدی
ونمی دانستی
من به چه دلهره از باغچه ی همسایه
سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را دست تودید
غضب آلوده به من کرد نگاه
سیب دندان زده ازدست توافتاد به خاک
وتو رفتی و هنوز
سالهاست که در گوش من آرام ... آرام
خش خش گام تو تکرارکنان
می دهد آزارم
ومن اندیشه کنان
غرق این پندارم
که چرا خانه ی کوچک ما
سیب نداشت؟!!! - حمیدمصدق